Als muziek raakt – Jolanda Zingt in de huiskamers van PBG

‘Que sera, sera…’ Nog voordat Jolanda het eerste couplet inzet, klinkt er al zacht gemompel vanuit de huiskamer. Zodra het refrein begint, zingen verschillende bewoners vrolijk mee. Sommigen kennen de tekst, anderen neuriën of bewegen mee. Niet iedereen zingt, en dat hoeft ook niet. Iedereen beleeft de muziek op zijn eigen manier.

Jolanda komt inmiddels een aantal maanden bij PBG. Twee keer per maand bezoekt ze verschillende huiskamers en woongroepen. Met haar gitaar en een map vol liedjes brengt ze muziek naar de bewoners. Wanneer ze voor een groep zingt, draait het vooral om samen beleven. Ze kiest bekende liedjes, maar stemt haar repertoire af op de mensen in de huiskamer. Al snel ontstaat er een gezellige sfeer. Er wordt meegezongen, gelachen en geklapt. Een mevrouw dient een verzoeknummer in. Even later klinkt haar favoriete lied door de huiskamer.

‘Ik zing eigenlijk al mijn hele leven. Op een gegeven moment ben ik het serieuzer gaan nemen en als vak gaan uitoefenen. Ik vind het mooi om voor verschillende doelgroepen te zingen. Zingen verbindt.’ Maar muziek hoeft niet altijd uit een bekend liedje te bestaan. Soms ontstaat er juist iets heel persoonlijks.

Van mens tot mens
Wanneer Jolanda individueel met iemand zingt, laat ze de map met liedjes soms voor wat hij is. Ze kijkt en luistert naar de persoon die tegenover of naast haar zit of ligt. Wat past bij diegene? Soms is dat een bekend lied, maar ze improviseert ook en maakt ter plekke muziek. ‘Individueel zing ik veel meer intuïtief. Dat hoeven ook geen bekende liedjes te zijn. Ik improviseer dan ook. Ik stem het helemaal af op de mens of bewoner die tegenover of naast me zit of ligt.’

Dat wordt mooi zichtbaar wanneer Jolanda na het zingen in de huiskamer bij een mevrouw op haar kamer langsgaat. De bewoonster lijkt niet meteen enthousiast wanneer Jolanda voorstelt om te zingen. Toch probeert Jolanda haar te enthousiasmeren.

Gelukkig maar.
Want zodra Jolanda begint te zingen, is het alsof er een lichtje aangaat op de kamer. De mevrouw, die haar hele leven zelf heeft gezongen, luistert aandachtig. Jolanda zingt meerdere liedjes en improviseert tussendoor. Het moment is kwetsbaar en intiem. ‘Heel mooi, heel mooi, heel mooi,’ zegt mevrouw zacht als het zingen is afgelopen. Ze is zichtbaar geëmotioneerd. ‘Dank je wel.’ Een paar woorden, maar ze zeggen veel. Wat er precies wordt geraakt, is moeilijk in woorden te vangen. Misschien hoeft dat ook niet. ‘Muziek is de taal van het hart,’ zegt Jolanda. ‘Ook muziek zonder bekende woorden kan daardoor heel gemakkelijk raken.’

Samen beleven
Haar repertoire is breed: van Nederlandstalige en oud-Hollandse liedjes tot bekende nummers als De Amsterdamse grachten en My Bonnie. Ook christelijke liederen komen regelmatig voorbij. ‘Het zingen van bekende liedjes zorgt vooral voor verbinding, plezier en fijne herinneringen,’ vertelt Jolanda. ‘Soms ook voor heimwee. Maar het is heel fijn om bewoners daarmee mooie momenten te laten beleven.’

Ook familieleden zijn van harte welkom om mee te zingen, te luisteren en herinneringen op te halen. Want soms is er maar weinig nodig om samen even helemaal op te gaan in een lied.